Kijk van Kruijt - De vloed

Afgelopen week zien we de bizarre beelden voorbij komen van een overstroomd Limburg. Hartje zomer veranderden de rustige, stilstaande beekjes in kolkende rivieren. De goed gekanaliseerde en gecontroleerde Maas krijgt ongekende massa's water te verstouwen en bereikt waterstanden die nog nooit bereikt zijn. In de zomer is de rivier normaal gezien voor velen de grootste vriend, maar zij is een ongecontroleerde vijand geworden die een spoor van chaos achter zich laat.  

De situatie in Limburg geeft beelden bij het gevoel dat ik deze week bij mij draag. Het is de week waarin corona heeft laten zien nog lang niet van het toneel te zijn verdwenen. Het is de week waarin Peter R. de Vries overleden is. Hij belichaamde rechtvaardigheid in zijn strijd tegen onrecht en gaf stem aan degenen die geen stem hadden. Een onrechtvaardige heeft zijn leven genomen. Het is de week waarin mijn moeder een zware operatie moest ondergaan vanwege kanker. Het is als een rivier die buiten de bedding treedt die we hem toegewezen hebben. Onverwacht en niet controleerbaar worden we overspoeld met alle gebeurtenissen in de wereld en in ons leven.

Natuurlijk ontploft vervolgens het meningen-circus rondom alles wat er gebeurd: Twitter-to-the-rescue! Een meningen-circus waarin corona een vooropgezet plan is en de politiek alle schuld toegeschoven krijgt. De overstromingen worden munitie in het debat over de klimaatveranderingen en de moord op Peter R. de Vries wordt gebruikt om het falen van de aanpak van de zware misdaad in ons land te onderstrepen. Wanhopig zijn we op zoek naar zondebokken die ons als wrakhout houvast moeten geven in de overstromende rivier. Wanhopig overschreeuwen we ons gebrek aan regie in het aanwijzen van alles en iedereen die schuld heeft aan de ellende die ons overkomt. Het zijn wanhopige, zinloze pogingen de rivier weer terug in de bedding krijgen. 

De schepping begon ook met chaos. In de eerste verzen van de Bijbel zien we hoe de oervloed (t'hoem) als chaos-macht in de duisternis lag. Het is de aanwezigheid van Gods Geest die deze oervloed (t'hoem) tot water (majiem) maakt. Het is God die spreekt, licht brengt en de 'wateren boven de aarde' en de 'wateren onder de aarde' ordent. Het is God die rivieren laat ontspringen vanuit Eden (Genesis 2) en ze laat stromen naar Assyrië, Babylon en Egypte. Het is God en God alleen die chaos tot stromen van leven maakt richting de volken. 

Wat doen wij tussen chaos en controle? Tussen t'hoem en majiem? Dan moet ik denken aan mijn moeder. Zij geeft niemand de schuld. Zij bevuilt Facebook niet met allerlei theorieën en achterdocht. Zij zoekt geen zondebok. Zij voelt de pijn en het verdriet. Gaat er doorheen en leeft vanuit een diep besef dat de God die begonnen is nooit loslaat. Dat leven na de chaos voortkomt uit de God die spreekt. Zij weerspiegelt dit spreken van God in haar leven door in de chaos een bron van zegen te zijn voor de mensen om haar heen. 

Als de rivier in jouw leven buiten de oevers gaat en je niets meer herkent van het voor jou vertrouwde landschap dan hoop ik dat je wortels diep genoeg gaan. Dat je kunt verdragen en wachten zonder verwijt. Dat je de ruimte hebt in hoofd en hart om te bidden tot de God die alle chaos door een woord kan ordenen. Dat Zijn shalom je leven vult en dat je daarvandaan tot zegen kan zijn voor degenen om je heen.